பரிசுத்த ஆவியானவரின் உணர்த்துதல்

“எருசலேமே, நான் உன்னை மறந்தால் என் வலதுகை தன் தொழிலை மறப்பதாக. நான் உன்னை நினையாமலும், எருசலேமை என் பிரதான மகிழ்ச்சியிலும் மேலாகவையாமலும் போனால், என் நாவு என் மேல்வாயோடே ஒட்டிக்கொள்வதாக.” — சங்கீதம் 137:5–6 🏛️ எருசலேமின் ஏக்கம்: வெறும் நகரத்திற்கும் மேலானது சங்கீதம் 137-ன் வரிகளை வாசிக்கும்போது, இஸ்ரவேலர்களின் அசைக்க முடியாத பக்தி மற்றும் அர்ப்பணிப்பை நாம் காண்கிறோம். பாபிலோனில் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்த இஸ்ரவேலர்கள் எருசலேமைத் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அவர்களுக்கு எருசலேம் என்பது வெறும் ஒரு… Continue reading